Home / Geen onderdeel van een categorie / Date van de week – ZIJ

Date van de week - ZIJ

Bij aankomst in het café gierden de zenuwen door mijn lijf! Dit was mijn eerste blind date sinds jaren en ik maakte me al dagen zorgen. Kon ik zomaar wat gaan drinken met een wildvreemde? Waar moesten we het in godsnaam over hebben? Margriet van DTNG. had me verzekerd dat dat met hem wel goed zou komen. Over de app was hij alleen bepaald geen prater. Na twee berichtjes over en weer was het al stil gevallen. Aan koetjes en kalfjes leek hij geen woorden vuil te willen maken. Zeiden deze radiostiltes misschien iets over onze klik in real life? Voor de date had Margriet in ieder geval een leuke tent uitgekozen. Om me heen hingen houten tonnen, waaruit ik een wijn naar keuze kon tappen. Ik nam plaats aan een van de hoge tafels in de ruimte en keek in het rond, maar hij was nergens te bekennen. Dan maar alvast een drankje. Bijna gelijktijdig werd ik op mijn schouders getikt. Daar stond hij.

Niet helemaal zoals op de foto van het profiel dat Margriet me een week terug stuurde. Zeker 3 centimeter kleiner dan verwacht. Brede schouders, blonde krullen. Rick. ‘Ook een wijntje Rick?’ Hij nam plaats naast me aan de bar, maar bestelde een spa rood. Ik voelde de moed in mijn schoenen zakken. Wilde Rick nou nuchter blijven in deze zenuwslopende minuten? Houd het gewoon anderhalf uur vol, dan mag je weg, schoot er door me heen. Maar het gesprek kwam zo moeizaam op gang, dat anderhalf uur opeens anderhalve dag leek. Wat een opgave zo’n blind date! Ik merkte dat ik van de hak op de tak sprong en de volgorde van mijn van tevoren ingestudeerde vragen totaal kwijt was, waardoor ik ze allemaal tegelijk leek af te vuren. Arme Rick, hij had nog geen antwoord gegeven op de ene levensvraag of ik sloeg hem alweer met de volgende ‘waar droom je nog van in dit leven?’ om de oren. Na mijn tweede drankje ging het gelukkig beter. Rick vertelde uitgebreid over zijn werk als fysiotherapeut en ik had de tijd om hem vanonder mijn wimpers eens even goed te bestuderen. Ik voelde dat ik ontspande. Vrolijke blauwe ogen, kuiltje in zijn kin, beginnend baardje dat hem wat nonchalants gaf en een mannelijke vierkante kaaklijn. Ik zou Rick een eerlijke kans gaan geven, dat voelde ik inmiddels. Hij zag er leuk uit en voor iemand die twee spa rood op een eerste date nam, kon hij ook boeiend vertellen. Heel grappig zelfs. Bij het derde rondje ging hij over op een wijntje en ik merkte dat hij ook wat ontspande.

Hij leunde best ver naar voren toen ik vertelde over mijn laatste reis door Japan en als ik me niet vergiste, probeerde hij me ook wat langer aan te kijken. Voor ik het wist waren we een paar uur verder en werden we de inmiddels lege tent uitgeveegd. Ik pakte mijn tas om mijn portemonnee te zoeken, maar zag dat Rick al naar de pinautomaat liep. Dankjewel, zei ik enigszins opgelaten. Ik had best de helft willen betalen. Betekende dit dat hij het leuk vond? Buiten begon het plotseling weer te kriebelen. En zou hij dan verwachten dat we gingen zoenen? Wilde ik dat eigenlijk? Moest ik eerst mijn fiets pakken of kon ik dat beter daarna doen? Een paar seconden bleef het stil, toen pakte hij mijn hand. Ik leunde een beetje naar voren. Klaar voor een kus. Wat zou het ook, dacht ik. Rick was leuker dan verwacht en misschien kon hij ook wel veel beter zoenen dan gedacht. In plaats daarvan pakte hij ook mijn andere hand en keek me even aan. ‘Ik vond het leuk met je Mara, zie ik je nog eens?’ Een beetje onhandige gaf hij me drie zoenen en liet daarna mijn handen los om naar zijn fiets te kunnen lopen. ‘Ja dat lijkt me leuk,’ stamelde ik hem na. Wilde hij me nou niet zoenen? Waarom niet? Had ik misschien last van een alcoholwalm? Waarom had ik nou geen Smint genomen vlak voor het einde. Ik draaide me om, om ook naar mijn fiets te lopen. ‘Sweet dreams,’ hoorde ik hem vanuit de verte roepen voordat hij op zijn fiets stapte en wegreed. ‘Jij ook,’ stamelde ik hem verdwaasd na. Wanneer zou ik hem weer zien? Hopelijk zou Margriet morgen meer weten!