Home / Geen onderdeel van een categorie / Date Column – Deel 5

Date Column - Deel 5

Aimee is 34 jaar, woont in Amsterdam en werkt als project manager bij een internationaal mediabedrijf. In December 2017 ging haar relatie van 4 jaar uit en sinds 3 maanden begeeft ze zich weer op het pad der liefde. Ditmaal met behulp van matchmaking bureau DTNG. Aimee heeft haar zinnen gezet op een grote liefde. Ze zoekt een man met serieuze intenties om oud mee te worden. In een klein boerderijtje vlak buiten Amsterdam en het liefst met een stuk of wat kinderen of dieren. Voor DTNG. houdt ze de komende 3 maanden elke week een dagboek bij over haar belevenissen in de wondere wereld van het daten via een matchmaker.

#maandagniksaandag

Ik loop naar het koffiezetapparaat, voor de honderdste keer die dag en druk nog maar eens een keer op een latte macchiato zonder suiker. Ik ben al ontelbaar keer aan dezelfde taak begonnen achter mijn bureau en minstens zo vaak ook weer afgehaakt. Het lukt me niet om me te focussen. Als ik voor de miljoenste keer op mijn telefoon kijk, zie ik dat er sinds ik mijn bureau heb verlaten welgeteld twee minuten zijn verstreken. Ik voel me misselijk. Hoe kom ik deze dag door? Hoe kom ik de rest van mijn leven door? Kan ik nog in iemand anders veranderen. Wat lijkt het me heerlijk om nu Hetty te zijn, de secretaresse van mijn baas. Al vijfentwintig jaar met haar jeugdliefde en volgens haar ‘de best bewaarde schat’ van de hele wereld, twee snoepjes van kinderen op de basisschool en net terug van een geweldige zomervakantie met het hele gezin naar een huisje aan de Zeeuwse kust. Hetty draagt doorgaans zo’n twintig kilo overgewicht met zich mee en deze vakantie lijken er nog eens vijf extra rond haar middel te zijn blijven plakken, maar het interesseert haar geen zier. Ze ziet blozend bruin en straalt ultieme tevredenheid uit. Het contrast met de uitgeholde blik, die me even later vanaf de spiegel in het toilet wordt toegeworpen, kan bijna niet groter. Ik zie een vermoeid hoofd met een grauwe gelaatskleur en twee verdrietige, onzekere ogen. Ik ben kapot. Afgelopen weekend heb ik louter bingewatchend op mijn bank doorgebracht, bingewachtend op een bericht van Pim. Het heet toch Netflix en chill? Waarom ben ik dan nu niet net zo ontspannen als Hetty. Ik wil haar zijn!

#dinsdagnogsteedsgeenzinsdag

Het is 5:24 als ik op de wekker kijk en ik besluit op te staan na wederom een rusteloze nacht. Mijn date met Pim van vorige week blijft maar door mijn hoofd spoken en ik vraag me af of het eigenlijk wel zo verstandig van me was om weer te gaan daten als ik er zo ongedurig van wordt. Nadat Pim de nacht van woensdag op donderdag bij me heeft geslapen, hebben we eigenlijk alleen vrijdagochtend nog even contact gehad. Op mijn initiatief en instinctief voel ik dat het zo niet hoort te gaan. Toch komt mijn verstand er om de haverklap tussendoor met de meest uiteenlopende analyses over waarom het juist goed is om het rustig aan te doen. Haastige spoed is immers zelden goed. Toch? Diep van binnen ben ik er niet gerust op. Tel daarbij op dat ik mijn hele vrije maandagavond heb verkwanselt aan het doorspitten van de social media pagina’s van Judith, die kluchtige komiek en tevens goede vriendin van Pim in de uitvoering van een topmodel en ik kan niet anders dan toegeven dat ik me als een manische maniak opstel. Zo hoor je je toch niet te voelen bij een beginnende leuke date? Ik besluit Marie-Jose te bellen.

‘Aimee! Wat leuk, hoe is het?’ neem ze vrolijk op en ik voel me spontaan weer wat meer geliefd, omdat ze zo blij lijkt te zijn dat ik bel. Aangemoedigd door haar enthousiasme gooi ik er in één adem al mijn onzekerheden uit. Ik durf pas weer te inhaleren als ik hoor dat ik weer bij het begin van mijn punt ben, maar nu met andere woorden kom. ‘Heb je het hier al een keer met hem over gehad?’ klinkt het uiteindelijk aan de andere kant van de lijn en ik merk dat deze vraag me even van mijn stuk brengt. Nee. Natuurlijk niet. ‘Hoe zijn jouw gevoelens ten opzichte van hem?’ Geen idee. ‘Bedenk eens wat je tot nu toe van hem vindt, maar dan los van wat hij van jouw vindt. Of moet vinden. Het lijkt alsof je denkt dat je de regie een beetje uit handen hebt gegeven. Deze kun je op elk moment weer terugpakken hé? Wat hij doet, wil of vindt, ligt buiten je macht.’ Ik luister met ingehouden adem, terwijl ik haar woorden langzaam tot me door laat dringen. Ik besef me plots dat ik nog verrassend veel te leren heb op het gebied van daten. Ook over mezelf. Wat vind ik eigenlijk leuk aan Pim? Tot nu toe. Durf ik aan hem kenbaar te maken dat ik zou willen dat ons contact anders verloopt? Wat nou als hij gewoon zo is en niet meer te bieden heeft dan dit? Kan ik dan leren deze onzekere momenten te verdragen? Of zal hij gaan zeggen dat hij ermee wil stoppen als ik eerlijk ben? De ene vraag verdringt zich voor de andere. Het is nog steeds turbulent in mijn hoofd. Wel voel ik dat de spanning in mijn borst iets is gaan liggen. Ik hóef natuurlijk ook niet te gaan zitten afwachten. Als ik iets wil, kán ik daarnaar handelen. Zou het echt zo simpel zijn? Diep in gedachten verzonken stap ik op mijn fiets naar werk. Gelukkig ligt er nog een hele dag op kantoor voor me.