Home / Geen onderdeel van een categorie / Date Column – Deel 2

Date Column - Deel 2

Aimee is 34 jaar, woont in Amsterdam en werkt als project manager bij een internationaal mediabedrijf. In December 2017 ging haar relatie van 4 jaar uit en sinds 3 maanden begeeft ze zich weer op het pad der liefde. Ditmaal met behulp van matchmaking bureau DTNG. Aimee heeft haar zinnen gezet op een grote liefde. Ze zoekt een man met serieuze intenties om oud mee te worden. In een klein boerderijtje vlak buiten Amsterdam en het liefst met een stuk of wat kinderen of dieren. Voor DTNG. houdt ze de komende 3 maanden elke week een dagboek bij over haar belevenissen in de wondere wereld van het daten via een matchmaker.

#zaterdagtheaterdag

We lopen op de parade. Pim, mijn eerste DTNG. date van vorige week en ik. Boven ons is de lucht zo goed als zwart, terwijl het nog niet donker is. Ik ben blij dat ik vlak voor vertrek Buienradar niet meer heb gecheckt en nu in mijn mouwloze top sta te blauwbekken in afwachting op een wolkbreuk. Het zou toch 21 graden moeten zijn? In april wist ik nog niet hoe snel ik in mijn blote armen het terras op moest duiken toen de thermometer 20 graden aansloeg. Waarom heb ik dan nu zin om mijn winterjas en skisokken aan te trekken? Ik neem een slok van mijn wijn, terwijl ik doe alsof ik koortsachtig nadenk over wat ik wil eten. In werkelijkheid ga ik alle opties af, waarvan ik zeker weet dat ze niet meer dan drie keer kauwen kosten, zodat ik straks het gesprek op gang kan blijven houden zonder me te verslikken. De date is gezellig, maar voelt gek genoeg ook nog een beetje onwennig. Lopen en praten over koetjes en kalfjes is doorgaans een prima combi, ware het niet dat ik al mijn koeien nu inmiddels wel uit de sloot heb gehaald. Ik wil zitten, drinken en een echt gesprek voeren. Net zo onverwachts leuk als de vorige keer. ‘Houd je van taco’s?’ hoor ik naast me. Nee, denk ik en knik dan enthousiast van ja.

#zaterdagnoglateropdetheaterdag

We zijn nog steeds op de parade en het is gezellig! Inmiddels heb ik meerdere tacorondes overleefd (of hij eigenlijk) en zitten we knus onder een tent aan de wijn. We kletsen weer als ‘vanouds’ honderduit, terwijl het daarbuiten met bakken naar beneden komt. Ergens diep in mijn achterhoofd ontwaar ik vaag een stemmetje dat me aanspoort om meer te eten dan alleen de randjes van mijn taco, omdat die met inhoud en al te groot bleek voor mijn mond, maar ik negeer het. Ik ben net bezig aan een grappig anekdote over mijn oma en ik wil het afmaken. Als ik mijn hand hef om een lok haar achter mijn oor te steken, pakt hij me opeens beet bij mijn pols en trekt me over tafel naar zich toe. Even bedenk ik me nog dat we onze tafel delen met allemaal etende mensen, maar al gauw kan het me niets meer schelen. Ik wil hém opeten en welnu!

‘Ga je mee nog even wat drinken bij mij thuis?’ vraagt hij na wat nog een eeuwigheid van zoenen, kletsen, lachen en drinken lijkt. Ik knik van ja en vraag me af of dit verstandig is, al op de tweede date? Of is het pás de tweede date? Wanneer ga je met iemand mee naar huis? Iemand die je twee keer hebt gezien. Je moet minstens drie dates afwachten hoor ik Anne, mijn meest ervaren datevriendin en lid van de “Ambieer Een Jongeheer” app-groep, scanderen in mijn hoofd. Nog even wachten dus, denk ik. Vanavond! schreeuwt mijn hele lijf even later als er waterbellen van de regen uit mijn schoenen komen onderweg naar mijn fiets. Hij woont dichtbij en ik moet NU een dak boven mijn hoofd!

#zondagnachtteveelnagedacht

Ik staar naar een hagelwit plafond met in de linkerhoek een groepje blacklight sterren erop. Een scheut van vertedering gaat door me heen. ‘Voor mijn nichtje’, vertelde Pim, die naast me ligt in een diepe slaap, eerder die avond. Ja ja. Zijn ademhaling is rustig en regelmatig. Hij snurkt niet. Toch doe ik geen oog dicht. Hoe kan het dat alle mannen die ik ken in slaap vallen, zodra hun hoofd het kussen raakt, terwijl ik hier lig te piekeren over mijn mooiste slaaphouding. Ik besluit dat het opgekruld op mijn zij wordt. Dan voel ik dat ik dorst heb en tegelijkertijd naar de wc moet. Zachtjes stap ik uit bed en loop de gang op. In het licht aan de muur zie ik foto’s van hem met zijn vrienden, familie en kleine nichtjes. Ik blijf even staan en kijk naar het gezicht van Pim. Vrolijk, uitbundig lachend, precies zoals hij op onze dates ook altijd is. Dan valt mijn oog op een foto onderaan de muur, waarop hij poseert met een vrouw. Een knappe vrouw met golvend blond haar tot ver over haar schouders. Zijn handen liggen om haar middel en zij kijkt stralend naar hem op. Zijn zus? Zo ga je toch niet met je zus op de foto? Ik drink uit de kraan in de badkamer tot ik niet meer kan en kruip dan weer terug in bed. Daar pieker ik verder over de dame op de foto en niet over mijn klotsbuik, die klinkt als het oude waterbed van mijn ouders wanneer ik me omdraai. Wat doet zij aan de fotomuur in zijn huis? Ik tast in het donker naar mijn telefoon en zie dat het al half 6 is. Slapen lukt niet meer. Opeens weet ik ook niet zo zeker of ik wel wil dat Pim mijn ochtendversie al ontmoet. Ik moet naar huis. Zachtjes stap ik uit bed en tast in het donker naar mijn kleren. Verder dan zoenen zijn we niet gegaan gisteravond dus die liggen allemaal keurig opgevouwen naast het bed. Op mijn tenen sluip ik de slaapkamer uit en zoek in de keuken naar mijn tas. Op tafel ligt een opengescheurde enveloppe. Ik vis een pen uit de fruitschaal en krabbel een berichtje in mijn mooiste handschrift op de achterkant: ‘Je lag nog zo lief te slapen dus ik heb je laten liggen. Het was een heerlijke avond. Je bent echt leuk!.’ En ik vertrek, al zou ik liever blijven…

Benieuwd naar het vervolg? Lees volgende week verder.